Het land van vuur en vuur

Vulkaanuitbarsting Fagradalsfjall + rondreis IJsland

Het staat op de bucketlijst van menig avonturier; in levenden lijve een vulkaan uitbarsting meemaken.  Als dat eventjes kan zonder daar een lichaamsdeel bij te verliezen of volledig ver(r)ast te worden, is dat ook mooi meegenomen.

Op 19 maart 2021 omstreeks 21.30 u  ontstond een 700 meter lange scheur in het afgelegen Geldingadalur dal een kleine 9 km ten oosten van het kleine stadje Grindavik.  Deze scheur maakte het mogelijk dat magma relatief onbelemmerd aan de oppervlakte kwam zonder daarbij explosief van karakter te zijn en of veel as te produceren en verspreiden.  In de loop van de dagen en weken daarna vormden zich verschillende kraters die respectievelijk actief en inactief werden tot uiteindelijk op 16 oktober 2021 geen lava meer werd waargenomen en de uitbarsting ophield.  Het is niet geheel uitgesloten dat de activiteit zich herneemt en voor een nieuwe episode van magma uitstroom zorgt.

 

Het is én was natuurlijk niet evident om daadwerkelijk de vulkaan actief bezig te zien.  Vulkanen zijn nukkige, onvoorspelbare en grillige fenomenen die elk moment kunnen uitbarsten en er ook  mee ophouden.  Het is dus verre van zeker als je een tweetal maanden voor vertrek een reis plant en dan nog in volle Corona crisis, dat die vulkaan nog zo vriendelijk zal zijn uit te barsten.

Als zorgverleners waren we bovendien beiden  dubbel gevaccineerd, voorzien van attesten en goed voorbereid op wat er van ons ging verwacht worden bij aankomst in IJsland.  Daarbovenop was de vulkaan nog altijd naarstig aan het uitbarsten.  Nu moesten we nog enkel hopen op een beetje treffelijk weer.

Bij aankomst in de zeer rustige luchthaven in Keflavik werden we onderworpen aan een PCR test.  Van alle neuskoterij die we de afgelopen maanden ondergingen was deze IJslandse versie veruit de meest "diepgaande".  De muur waar ik met mijn rug tegen stond verhinderde dat ik instinctief een stap achteruit zou zetten.  Dan nog eens diep poken in het keelgat tot kokhalzen toe en de test zat erop.  Na het ophalen (gemaskerd uiteraard) van de camperwagen werden we geacht in quarantaine te zitten tot de uitslag van de test.  Die kwam er al na 4 uur en was gelukkig negatief.  Niks kon ons nu nog beletten zwavel te gaan snuiven !

We hadden 16 volle dagen om met onze camper rond te rijden en dag 1 & 2 én 15 & 16 trokken we volledig uit voor de vulkaan. De resterende dagen vulden we probleemloos met het bezoeken van locaties en bezienswaardigheden die we tijdens de vorige vier doortochten misten.  Hieronder zul je een beknopte beschrijving vinden met foto's van deze locaties.

 

Uitbarsting van de Fagradalsfjall

Dé hoofdreden voor deze vijfde IJslandreis !  Hoe vaak kun je een vulkaan zien uitbarsten ? Juist, zelden.  Nu weten trouwe bezoekers van deze site wel dat we al het grote voorrecht hadden om op verschillende locaties in de wereld zwavel te snuiven en zelfs tweemaal de uitbarstingen op de Italiaanse Stromboli mochten meemaken.  Maar een piepjonge babyvulkaan van jetje zien geven is natuurlijk van een andere orde. De foto hier  net onder toont hoe de toestand was op 14 april '21.  Toen waren er een zestal "vents" ofte uitstroom openingen die soms tegelijk of afzonderlijk lava spuwden.  Uiteindelijk stopten alle vents en bleef enkel één krater lava spuwen.  Dit ging in continu veranderende cycli en patronen.  Toen wij er waren begon er ongeveer elke 10 à 15 minuten een lavastroompje uit de krater te stromen, aan te zwellen tot een grotere stroom om uiteindelijk te eindigen in een gigantische vloedgolf.  Wij zaten samen met een aantal andere mensen op, ik schat één à anderhalve kilometer van de actieve krater en je kon gewoon de hitte voelen van op deze afstand !

 

 

Die lava die uitgestoten wordt, zoekt  natuurlijk een weg en stroomt waar er het minst weerstand is.  Vermits de vulkanische activiteit al een aantal weken bezig was, was er al een groot grillig lavaveld gevormd.  Ook dit is heel boeiend om te bestuderen, te horen en te ruiken.  Onvoorstelbaar hoe dik en ver de lava al gestroomd was.  Je hoort het knisperen,  je voelt de hitte, je ruikt hoe de aarde van binnen zo ongeveer ruikt, allemaal heel fascinerend.  Wat we op een paar uur na gemist hebben is het juist moment dat een lavafront een pasje overschrijdt en plots in een stroomversnelling als een gloeiende, vloeiende rivier naar een lager gelegen vallei stroomt.  Je hoort ons evenwel niet klagen, we waren al dolgelukkig al dit fenomale natuurgeweld te kunnen observeren.